Adım Gülüstə, əlli üç yaşım var, Qubada yaşayıram. Bütün ömrüm boyu xalça toxumuşam. Anamdan öyrənmişəm, anam da öz anasından. Quba xalçaları məşhurdur, dünyada tanınır. Əllərimlə toxuduğum xalçaları satır, ailəmi dolandırıram. İşim çətindir, amma mən bu işi sevirəm. Xalça toxumaq mənim üçün ibadətdir, hər bir ilməkdə ürəyim var. Ötən il bir hadisə oldu ki, həyatımın ən gözlənilməz anlarından biri oldu.

Bir gün sifarişlə böyük bir xalça toxuyurdum. Müştəri xaricdən idi, yaxşı pul verəcəkdi. Aylarla çalışdım, gecə-gündüz toxudum. Nəhayət, xalça hazır oldu. Çox gözəl alınmışdı, qırmızı fon, qızıl naxışlar, quşlar, güllər. Müştəriyə göndərdim. Bir həftə sonra xəbər gəldi ki, xalça yolda itib. Müştəri pulu da vermədi. Mən aylarla əməyimi itirdim, pulumu itirdim. Borclar var idi, ailə var idi, nə edəcəyimi bilmirdim. Çox kədərləndim, xalça toxumağa da həvəsim qalmadı.

Həmin günlərdə qızım Günay yanıma gəldi. Bakıda oxuyur, ağıllı uşaqdır. Gördü məni belə, dedi: "Ana, sən niyə belə üzgünsən?" Dərdimi ona danışdım. Günay bir az fikirləşdi, dedi: "Ana, sən heç onlayn kazinoda oynamısan?" Təəccübləndim, dedim: "Nə danışırsan, qızım? Mən xalçaçıyam, qumar oynamaram". Dedi: "Ana, mən demirəm qumar oyna. Amma bir proqram var, Mostbet deyirlər, çox adam oynayır, uduş qazanır. Mən özüm də oynayıram, hərdən uduram da". Telefonunu çıxartdı, mənə göstərdi. Dedi: "Bax, mostbet yükle apk yazıb axtarsan, proqramı yükləyə bilərsən. Çox asandır".

Günay gedəndən sonra fikirləşdim. Bəlkə bir cəhd edim? Nə itirəcəm ki? Cibimdə iyirmi manat var idi, onu itirsəm, daha pis olmayacaq. Telefonu götürdüm, Günayın dediyi kimi, mostbet yükle apk yazıb axtardım. Proqramı yüklədim, qurdum. Qeydiyyatdan keçdim. Oyunlara baxdım, çox maraqlı gəldi. Rəngarəng, həyəcanlı, müxtəlif. On manat yatırdım, oynamağa başladım. Əvvəl qaydaları başa düşmürdüm, amma getdikcə öyrəndim. Bir az udurdum, bir az uduzurdum. Vaxt necə keçdi, özüm də bilmədim. Səhər oldu, mən hələ də oynayırdım. On manat iyirmi oldu, iyirmi qırx oldu, qırx səksən oldu.

Həftələr keçdi. Hər axşam xalça toxuyub qurtarıb bir az oynayırdım. Uduzdum da, uddum da. Səksən manat yüz altmış oldu, yüz altmış üç yüz iyirmi oldu. Tələsmirdim, ehtiyatlı idim. Əsas məqsəd itirdiyim xalçanın əvəzini çıxarmaq idi. Bir ay keçdi, üç yüz iyirmi manatım var idi. Hələ də kifayət deyildi, amma ümidimi itirmirdim.

İkinci ayın sonunda bir gecə böyük uduş gəldi. Seçdiyim oyun "Aztec Gems" idi. Qədim sivilizasiya, qızıl sikkələr, rəngarəng daşlar. Üç yüz iyirmi manatım var idi. Kiçik mərclər edirdim, beş manat, on manat. Bir mərcdə ekrandakı simvollar fırlanmağa başladı. Dayanmadı. Rəqəmlər artdı, artdı, artdı. Min oldu, iki min oldu, üç min oldu. Dayandı. Üç min manat. Mən donub qaldım. Gözlərimə inanmadım. Bir də baxdım, yenə üç min manat. O an nəfəsim kəsildi. Yerimdən qalxdım, otaqda gəzməyə başladım. Sevincdən ağlamaq istədim, amma göz yaşlarım axdı.

Dərhal pulu çıxartdım. O pulun bir hissəsi ilə itirdiyim xalçanın əvəzini çıxardım, müştəriyə pulu qaytardım. Bir hissəsi ilə də ailəmin ehtiyaclarını ödədim. O gündən sonra yenə xalça toxumağa başladım. İndi toxuduğum xalçalar daha da gözəldir, hər bir ilməkdə ürəyim var. O gecəni heç vaxt unutmaram. O qızıl sikkələri, o daşları, o sevinci. Və bilirsiniz nə maraqlıdır? O gecə mən təkcə pul qazanmadım, mən həyatımı qazandım. Xalçalarım qayıtdı, toxumağım qayıtdı, həyatım qayıtdı.

İndi hər dəfə mostbet yükle apk yadıma düşəndə, təbəssüm edirəm. O proqram mənə bir dərs verdi: həyatda hər şey ola bilər. Ən gözlənilməz anda, ən gözlənilməz yerdə, ən böyük sürpriz gizlənə bilər. Mənim üçün o sürpriz xalça toxuduğum otaqda, ilməklərin arasında, bir oyunun içində gizlənmişdi. Və mən onu tapdım. İndi hər gün xalça toxuyuram, ilməkləri sayıram, naxışları düzürəm. Həyatım yenə sadədir, yenə xoşbəxtəm. Hər səhər durub toxumağa başlayıram, ipləri yoxlayıram, rəngləri seçirəm. Axşam evə qayıdıb toxuduğum xalçaya baxıram, gülümsəyirəm. Xoşbəxtəm. Çünki bilirəm ki, həyat hər an yeni bir sürpriz hazırlayır. Mən o sürprizlərə açıqam. Və ən böyük sürpriz isə həyatın özüdür. O gecə, o uduş, o sevinc... hamısı bir xatirədir. Bir təbəssümdür. Və mən bu xatirəni həmişə qoruyacağam. Xalçam toxunur, ilməklər düzülür, mən buradayam, xoşbəxtəm.